Послание к Титу на церковно славянском глава 2

Тh же гlи ћже подобaетъ здрaвому ўчeнію. Стaрцемъ трeзвеномъ бhти, чи1стомъ, цэломyдреномъ, здрaв ствующимъ вёрою, люб0вію, терпёніемъ. Стaрицамъ тaкожде, чcтнhмъ, во ўкрашeніи с™олёпнэ, неклевети1 вамъ, не винY мн0гу порабощeнамъ, доброўчи1телнамъ, ћко да ўцэломyдрzтъ ю4ныz. мужелю1бицамъ бhти, чадолю1бицамъ, цэломyдренымъ, чи1стымъ, д0мы д0брэ прaвzщимъ, бlгhмъ, покарsющимсz свои1мъ мужeмъ. да не сл0во б9іе хyлитсz и3 ўчeніе. ю4нота тaко же моли2 цэломyдрствовати. n всeмъ же сaмъ себE подавaz џбразъ д0брыхъ дёлъ, во ўчeніи незави1стнэмъ, nчищeніи, нетлёніи, сл0вэ здрaвомъ незаз0рномъ, нер0потномъ, да проти1вныи посрами1тсz, ничт0же и3мёz гlати n нaсъ ўк0рно. Раб0мъ, свои1мъ господeмъ повиновaтисz, n всeмъ бlгоўг0дномъ бhти, не прекосл0вномъ, не крaдущимъ, но вёру всsку kвлsющимъ бlгу, да ўчeніе сп7си1телz нaшего бGа ўкрашaютъ n всeмъ. За?, ™в.* Kви1сz бо бlгодaть б9іz, сп7си1телнаz всёмъ чlкомъ, наказyющи нaсъ, да tвeргшесz нечeстіz и3 мирски1хъ похотeй, цэломyдрено и3 прaведно и3 бlговёрно поживeмъ въ нн7эшнемъ вёцэ. ждyще бlжeнаго ўповaніz, и3 kвлeніz слaвы вели1каго бGа и3 сп7са нaшего ї©а хrтA, и4же дaлъ є4сть себE зa ны6, да и3збaвитъ ны6 t всsкого беззак0ніz, и3 nчи1ститъ себЁ лю1ди и3збрaны, ревни1телz д0брымъ дёломъ. СіS гlи и3 моли2, и3 nбличaй со всsцэмъ повелёніемъ. да никт0же т‰ преnби1дитъ и3ли2 неради1тъ n тебЁ.